کنترل خشم در مقابل همسر

چطور در بحث با همسر، خشم خود را کنترل کنیم؟

خشم شامل دو مولفه‌ی اصلی است. اول تجربه کردن مقداری استرس و ناراحتی و دوم افکار برانگیزنده‌ای که به عنوان ماشه چکان پاسخ خصمانه‌ عمل می‌کنند. وجود هر دو برای احساس واقعی خشم ضرورری است. افکار برانگیزنده، میانجی‌هایی هستند که باعث می‌شوند استرس و ناراحتی به خشم و واکنش سرزنش تبدیل شود. اگر شما افکار خشم برانگیزی داشته باشید، ولی استرس نداشته باشید، هرگز آنقدر برانگیخته نمی‌شوید که واکنش هیجانی شدید بروز دهید. همچنین استرس، بدون وجود افکار برانگیزنده، تنها به یک احساس ناخوشایند منجر می‌شود.

چرا استرس تبدیل به خشم می‌شود؟

وقتی درد جسمانی یا هیجانی دارید، انگیزه‌ی زیادی برای انجام دادن برخی کارها در مورد آن دارید. درد باعث برانگیختگی فیزیولوژیکی می‌شود که شما را به انجام اعمال خاصی تحریک می‌کند. خشم به شما کمک می‌کند تا به دو طریق با درد مقابله کنید:

  • اول اینکه خشم به تخلیه‌ برانگیختگی شما کمک می‌کند و در نتیجه سطح تنش شما را کاهش می‌دهد. مثلا اگر به خاطر انتقاد همسرتان از یک اشتباه شما، احساس ناراحتی می‌کنید، عصبانی شدن می‌تواند شما را موقتا از برانگیختگی هیجانی ناشی از این ناراحتی رها سازد.
  • دوم این که خشم مانع آگاهی از احساساتتان می‌شود. خانمی که به خاطر احتمال ترک شدن از سوی شوهرش مضطرب بود، معمولا برای بیرون راندن ترس خود از حوزه‌ی آگاهی، خشم خود را نسبت به لباس‌های شوهرش که روی زمین بود، نشان می‌داد. خشم به او کمک می‌کرد تا از خودش در مقابل یک احساس بسیار دردناک دفاع کند.

خشم به عنوان یک انتخاب

با توجه به این که خشم نمی‌تواند بدون وجود افکار برانگیزنده ایجاد شود، بنابراین، خشم چیزی است که می‌توانید آن را کنترل کنید. شما می‌توانید با تغییر دادن افکاری که خشمتان را شعله‌ور می‌سازد، احساس خشم خود را تغییر دهید. همچنین می‌توانید یاد بگیرید تا افکاری را که باعث خشمتان می‌شوند، شناسایی نموده و آن‌ها را با افکاری که باعث احساس آرامش و خویشتن‌داری می‌شوند، جایگزین کنید.

شش گام مسئولیت پذیری خشم

در این قسمت راه هایی معرفی می‌کنیم که به شما کمک می‌کنند، هنگامی که در مورد رفتار همسرتان احساس درماندگی می‌کنید و عصبانی هستید، مسئولیت خود را به عهده بگیرید.

۱- راهبردهای کارآمدتری برای تقویت همسرتان پیدا کنید.

۲- خودتان نیازهایتان را تامین کنید.

۳- منابع جدیدی برای دریافت حمایت، توجه و تحسین پیدا کنید.

۴- محدودیت‌هایی تعیین کنید.

۵- به‌طور جراتمندانه مذاکره کنید.

۶- کوتاه بیایید.

نکته: توجه داشته باشید دو نوع کوتاه آمدن وجود دارد:

  • نوع اول مبتنی بر پذیرش این واقعیت است که موقعیت قابل تغییر نیست و شما مجبورید با آن زندگی کنید. پذیرش مسئولیت در این نوع موقعیت‌ها، یعنی کنار گذاشتن این انتظار که اوضاع باید عوض شود و شما باید حتما به خواسته‌تان برسید.
  • نوع دوم کوتاه آمدن، زمانی است که شما متوجه می‌شوید ادامه‌ی یک رابطه بسیار ناخوشایند یا دردآور است. فکر کردن درباره‌ی این نوع کوتاه آمدن می‌تواند ترس‌آور باشد.

دلایل خوب متعددی برای تداوم یک رابطه مشکل‌دار وجود دارد: خانواده‌تان به شما وابسته‌اند، آن‌ها اذیت خواهند شد، ممکن است دچار ضرر مالی جدی شوید و غیره، اما اگر اوضاع عوض نمی‌شود، یا اگر از تقویت کردن رفتارهای جدید خسته شده‌اید و هیچ چیز موثر واقع نمی‌شود، واکنش سالم به این وضعیت خشم مزمن نیست. بنابراین، بسیار مهم است که معایب کوتاه آمدن در برابر احساس درماندگی و خشم مزمن را که احساس بهزیستی و سلامتی شما را به طور کامل تخریب می‌کند، مورد بررسی قرار دهید.

سخن پایانی

موفقیت شما در کنترل خشم خود تا حد زیادی به چگونگی خودگویی شما برای آرام کردن خودتان و کاهش سطح تحریک‌پذیری‌تان بستگی دارد. خودگویی‌های موثر شامل حفظ آرامش خود و مقابله کردن با موقعیت به جای عصبانی شدن است.

چطور در حین بحث کردن کنترل احساسات داشته باشیم؟

چطور با همسر عصبی مقابله کنیم؟

چطور بحث کردن با دیگران را خاتمه دهیم؟

چطور گوش دادن موثری با همسرم داشته باشم؟

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *